Start

Galeria

Facebook Stowarzyszenia

Kontakt

Jesteś tutaj: StartO nasHistoria

Historia Chróściny

W 1532 podczas spisu dóbr pozostawionych po bezpotomnej śmierci ostatniego opolskiego Piasta Jana II Dobrego w Chróścinie mieszkało 21 chłopów, a w miejscowości były 22 łany ziemi. Właścicielami wsi był ród Beess. W połowie XVI wieku w Chróścinie znajdowało się siedemnaście gospodarstw oraz karczma należąca do sołtysa. W XVII wieku Chróścina znalazła się w dobrach zakonu norbertanek z Czarnowąsów i pozostawała ich własnością do kasaty zakonu w 1810. Podczas wojny trzydziestoletniej wieś została splądrowana przez wojska szwedzkie a miejscowy kościół został sprofanowany - zniszczono jego trzy ołtarze. Po wojnach śląskich Chróścina wraz z większością Górnego Śląska została włączona w skład państwa pruskiego. W 1784 we wsi mieszkało 127 osób.
W 1843 otwarto linię kolejową Opole - Wrocław, której nitka biegła przez wieś. Liczbę mieszkańców przetrzebiła zaraza ziemniaczana w połowie XIX wieku, której ofiarą padło 50 tys. osób w rejencji opolskiej. Pod koniec XIX wieku we wsi znajdował się kościół parafialny, szkoła katolicka, gorzelnia, kopalnia torfu, kamieniołom oraz folwark. W 1890 mieszkało w niej 885 osób.
W okresie rządów hitlerowskich dotychczasową nazwę Chrosczinna zmieniono w 1934 Reisern (nazwa w historii zmieniała się dość często. W 1933 wieś liczyła 1097, a w 1939 1216 mieszkańców. W marcu 1945 na miejscowość została zajęta przez wojska radzieckie - zgodnie z decyzją aliantów wraz z całym niemieckim Śląskiem znalazła się w granicach Polski.

Zmiany nazwy wsi na przestrzeni lat:

  • 1223 Crostina
  • 1371 Croschczina
  • 1410 Smeifsdorf
  • 1532 Krosstzyna
  • 1845 Chrosczina
  • 1934 Reisern
  • 1945 Wrzosek
  • 1948 Chróścina


Zabytki:

  • kościół parafialny pod wezwaniem św. Piotra i Pawła - swój obecny wygląd klasycystyczny zawdzięcza odbudowie po pożarze w latach 1792 - 1793. Prawdopodobnie część murów
  • świątyni jest znacznie starsza. Wyposażenie późnobarokowe z XVIII i XIX wieku.
  • dzwonnica kościelna - dolna część pochodzi z XV/XVI wieku, w XX wieku zrekonstruowano górną część oraz hełm.
  • kapliczki św. Jana Niepomucena z XVII i XIX wieku.
  • klasycystyczna plebania z przełomu XVIII/XIX wieku.
  • zabudowania folwarku z połowy XIX wieku - obecnie w złym stanie.
  • szkoła z 1862, która powstała na bazie stodoły; na pocz. XX wieku przebudowana na budynek mieszkalny.
  • ruiny drewnianego wiatraka z połowy XIX wieku - nieczynnego od zakończenia II wojny światowej.

(źródło. wikipedia.org)

Gościmy

Odwiedza nas 15 gości oraz 0 użytkowników.

Fotokod

Go to top